Zoë's Blog

Go with the flow

Ik heb het eerlijk gezegd niet zo op die moderne kreten. Dat je bijvoorbeeld in je kracht moet komen, dat je vooral jezelf moet blijven of dat je op zoek moet naar het kind in jezelf. Ik ben daar niet van (trouwens ook een sneue tekst).

Maar goed. Er schijnt wel iets in te zitten in Go with the flow. Je zit in een flow als je iets met passie en bezieling doet. Alles lijkt vanzelf te gaan omdat wat je doet overeenkomt met wat je kunt. Daar word je alert, energiek en blij van. In het beste geval ben je zo gefocust op waar je mee bezig bent, dat je de tijd en je sores vergeet.

Martine Bijl van Heel Holland bakt vertelde recent dat ze alles om zich heen vergeet als ze in haar tuin werkt. Daar is ze – zeg maar – met geen deegroller uit te slaan. Tuinieren is haar passie en dat is aan die tuin ook wel te zien. Goed, het helpt natuurlijk heel erg mee als je tuin aan de Vecht ligt, maar dan nog.

Ik heb ook weleens gehoord dat mensen in een flow raken als ze lange eenzame rugzaktochten maken. Dat heb ik bijvoorbeeld zelf helemaal niet. Ik loop het liefst met vederlichte bepakking. En dat is het hem nu juist. Je raakt alleen in een flow als je iets doet wat je graag wilt doen. Omdat het bij je past, omdat je er goed in bent.

Zorgwerk vindt het belangrijk dat medewerkers zich met hart en ziel inzetten voor (vaak kwetsbare) mensen. Dat ligt behoorlijk dicht aan tegen Go with the flow. Natuurlijk heb je dat gevoel niet iedere dag. En het is ook fijn als het op het werk allemaal goed geregeld is. Dat heb je soms zelf niet in de hand. Maar als het erop aankomt, weet je voor jezelf dat het werk dat je doet geknipt voor je is. Je wilt er zijn voor anderen, iets betekenen.

En wat zo mooi is met Go with the flow: het is ook nog eens heel goed voor jezelf. Je wordt er niet alleen blij van, je wordt er ook gezond van. Uit onderzoek blijkt namelijk dat mensen die iedere dag fluitend naar hun werk gaan en ook weer fluitend naar huis gaan minder vaak ziek of depri zijn.

Neem Michelangelo, de Italiaanse kunstschilder. Bij het beschilderen van het plafond van de Sixtijnse Kapel in Rome, was hij zo gepassioneerd bezig dat hij vergat te eten en te drinken. En die man is toch gewoon 89 geworden. En dat in die tijd.

Ik raak wel eens in een flow als ik deze stukjes schrijf. Daar zou ik genoeg aan moeten hebben. Maar eerlijk gezegd vind ik het ook heel fijn om mailtjes te krijgen. Dan weet ik weer waar ik het voor doe.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s